Brother Bear (2003) OCR 23.976 fps runtime 01:25:04
นี่เป็นเรื่องเล่าเมื่อนานมาแล้ว...
สมัยที่ช้างแมมมอธยังมีอยู่ ทั่วไปในถิ่นของเรา
เป็นเรื่องของพี่น้อง 2 คนและ ตัวฉัน
สมัยที่เราทั้ง 3 ยังเด็ก...
เราถูกสอนว่าโลกเต็มไปด้วย สิ่งมหัศจรรย์
แหล่งของความมหัศจรรย์นี้...
คือแสงที่ส่องทั่วท้องฟ้า
แม่หมอประจำหมู่บ้านเราบอกว่า...
แสงเหล่านี้คือวิญญาณของ บรรพบุรุษของเรา...
และมีพลังที่จะสามารถ เปลี่ยนแปลงโลกเราได้
สิ่งเล็กๆ กลายเป็นใหญ่
ฤดูหนาวกลายเป็นฤดูใบไม้ผลิ
สิ่งหนึ่งเปลี่ยนเป็นอีกสิ่งหนึ่งเสมอ
แต่การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ที่ฉันเคยเห็น...
ก็คือการที่พี่ชายฉัน...
เด็กชายที่อยากจะเป็น...ผู้ใหญ่ ซะเต็มประดา
หมอบลง อะไร?
หมอบลง
เคนาอิ
ห้ามลองรีดนม กวางคาริบูเด็ดขาด
ไม่ ไม่ อย่าๆ ไม่ ไม่เอาน่า อย่า ไม่ๆ ๆ
เฮ้ นาย 2 คนพอทีได้มั้ย?
ไม่เป็นไร ซิตก้า
หลังจากวันนี้ เขาจะไม่ทำกับฉัน อย่างนี้อีกแล้ว
โอใช่สินะ พิธีฉลองเป็นหนุ่มงานใหญ่
ไม่สำคัญกว่าวิญญาณจะว่า อย่างไร
นายก็เป็นน้องชายเราเสมอ
โอ เหรอ? รอจนกว่าฉันจะได้ตราเหอะ
น้องชาย
เฮ้ บอกว่าให้พอไง
เอาล่ะ ยิ่งเราได้ปลาเร็วเท่าไหร่...
เราก็จะได้ไปที่พิธีของนายเร็ว เท่านั้น...
ฉะนั้นขอให้ร่วมมือสัก 2-3 ช.ม.
โอเค เดนาฮิ? ไงก็ได้
โอเค เค งั้นรออะไร?
# เมื่อตอนที่โลกยังเยาวัย #
# อากาศที่ยังแสนบริสุทธิ์ #
# และเหล่าภูเขา... #
# ชูเสียดท้องฟ้า #
# และสื่งที่วิเศษสุด #
# ด้วยความหลากหลายของโลก #
# คนและธรรมชาติ อยู่เคียงข้างกัน#
# ในป่าแห่งอันตรายและ ความงามนี้ #
# 3 พี่น้องผูกพันธ์กันด้วย ความรัก#
# หัวใจเต็มไปด้วยความสุข #
# พวกเขาร้องขอการนำทาง #
# เอื้อมขึ้นไปยังท้องฟ้าเบื้องบน
# เหล่าวิญญาณของบรรพชน
# ขอจงรับและนำเราไป #
# เติ่มหัวใจและวิญญาณของเรา ด้วยความรอบรู้ของท่าน #
# แสดงให้เราเห็นอย่างที่ท่านเห็น #
# เราต่างเหมือนกัน #
# เป็นพี่น้องกัน #
# ในโลกนี้ เรายังคงอยู่ #
# เราเป็นพี่น้องกัน
# มอบความสติปัญญา เพื่อให้เรานำส่งต่อถึงกัน #
# และมอบความเข้มแข็ง เพื่อที่เราจะได้เข้าใจ #
# นั่นล่ะที่เราทำ #
# เส้นทางที่เราเลือก #
# แสดงเส้นทางของชีวิต
# เพื่อมองสิ่งมหัศจรรย์ #
# ทุกสิ่งที่เราได้รับมา #
# ในโลกนี้ #
# นั่นไม่เป็นอย่างที่เห็นเสมอไป
# ทุกมุมที่เราเลี้ยว #
# เพียงนำไปสู่...#
# จุดหมายที่ต่างกัน#
# แต่ไม่ใช่จุดเริ่มต้น #
# โอ ดวงวิญญาณทั้งหลาย ของเหล่าบรรพชน #
# โปรดรับมือเรา นำเรา
# เติมจิตและวิญญาณของเรา ด้วยสิ่งที่ท่านรู้... #
# สิ่งที่ท่านรู้... #
# ทำให้เราเห็นเหมือนอย่างที่ท่านเห็น #
# ว่าเราทุกคนนั้นเหมือนกัน #
# เป็นพี่น้องกัน#
# ในโลกนี้ เรายังคงอยู่ #
# เป็นพี่น้องกัน เหมือนๆกัน#
เย้ เคนาอิกลับมาแล้ว เคนาอิ
เคนาอิ ตื่นเต้นมั้ยที่จะได้หินดวงวิญญาณ ในวันนี้?
มันไม่ใช่หิน มันเป็นรูปบูชาของฉัน
ใช่ ฉันคงจะได้แบบว่า เสือเซเบอร์...
เพราะความกล้าหาญ หรือ ความเข้มแข็ง หรือความยิ่งใหญ่
แบบว่า อะไรที่มันเหมาะกับฉันน่ะ
แล้วช้างแมมมอธ เพราะว่า หัวโตๆ ของนายล่ะ?
มัดตระกร้าให้ดีล่ะ
ไม่ต้องห่วง
ไม่มีหมีโง่ตัวไหนเข้าใกล้ เจ้าปลานี่
มัดมันซะ
หล่อนมาแล้ว เฮ้ ทุกคน ทานาน่ากลับมาแล้ว
เร็วเข้า
เร็วเข้า เคนาอิ ไปกันได้แล้ว
มาสิ มาสิ
ทานาน่าเอาหินนายมาด้วย มาเร็ว
ทานาน่า อะไร?
ทานาน่า ฮ่าๆ ๆ
สวัสดี ที่รัก
โตเป็นสาวแล้ว
เมื่อเราแต่ละคนอายุครบ...
ดวงวิญญาณที่ยิ่งใหญ่ แสดง...
รูปบูชาต่อเรา เพื่อนำทางเรา ในการใช้ชีวิต
เราบางคนกล้าที่จะนำเรา
ฮ่าๆ
คนอื่น อดทนไว้
และเราบางคน งดงาม
เคนาอิ...
ประหม่าเหรอ?
ตื่นต้น
โอ ก็น่าจะเป็นงั้น
เคนาอิ ฉันไปที่ภูเขา...
ที่ซึ่งแสงสัมผัสผืนโลก...
และดวงวิญญาณได้เผยรูปบูชา ของเธอ
เพื่อเป็นผู้ใหญ่ การกระทำของเธอ ต้องถูกนำด้วยสิ่งหนึ่ง
รูปบูชาของเธอก็คือ...
ความรัก
อะไรนะ? ใช่ ความรัก
หมีแห่งความรัก?
ความรักเชื่อมโยงและรวมให้ สิ่งมีชีวิตเป็นหนึ่งเดียว
ใครอยากแลก? ใครเค้าแลกกันเล่า
เคนาอิ...
ความรักน่ะเป็นรูปบูชาที่ล้ำค่าที่สุด
มันเผยตัวเองในวิถีที่ไม่คาดฝัน
ให้ความรักนำทางเธอ
แล้วสักวัน เธอจะเป็นชายชาตรี...
และจะนำสัญลักษณ์ของเธอ อยู่เคียงข้างบรรพบุรุษของเรา
เย้
โอ...
เขาอยู่นั้นไง โอ
ฮ่าๆ มานี่ พ่อนักรัก
อย่ายุ่งกับฉัน เคนาอิ เดี๋ยวก่อน
ฉันขอโทษ
อะไร?
รูปบูชาของนาย ฉันว่ามันยอดมากเลย
จริงเหรอ? ใช่
และฉันทำอะไรมาให้ จริงเหรอ?
เอาล่ะเมื่อเธอแสดงความรัก กับทุกๆ คน...
เธอจะกลิ่นหอมหวน
ไม่ดีเหรอ?
แทนที่จะสู้ เธอก็จะให้ดอกไม้ กับคนอื่น
ใช่ไม่น่ารักหรือไง?
เขาน่ะเข้าถึงกับรูปบูชาแล้ว
เฮ้ไปจัดการกับปลาซะ
ได้สิ เคนาอิรักฉันไม่รักฉัน
เคนาอิ
สักวัน ฉันจะต้อง...
เขาน่ะช่าง...
เฮ้ เจ้าทึ่ม เพียงเพราะว่า รูปบูชาของเขาดูมีปัญญา..
ไม่ได้หมายความว่าเขาฉลาดซะหน่อย
ดูเขาสิ
เคนาอิรักฉันไม่รักฉัน
เฮ้ โวว
ไฮ ดีนาฮิ
โอ ไฮ ฮ่าๆ
โอ
ไปได้ เย้...
ฉันว่าดวงวิญญาณคงเลือก รูปบูชาของเรามั่วแน่ๆ
ตอนที่ฉันได้รับก็รู้สึกอย่างนั้น เหมือนกัน
เวอร์น่า ไม่ จริงๆ นะ
ฉันพูดว่า เหยี่ยวนำทางเนี่ยนะ? หมายความว่าไง?
ฮ๋าๆ แต่พอฉันโตขึ้น...
ฉันรู้ว่ามันหมายถึงความเป็น ผู้นำ...
และการดูแลนายสองคน
ฉันอยากได้ประทับมือลงบนผนังนั้น
อดทนไว้ เคนาอิ
เมื่อนายใช้ชีวิตตามรูปบูชา นายจะได้ประทับแน่
จริงเหรอ? รับรองได้เลย
แต่ ไม่เอาน่า หมีแห่งความรักเหรอ?
ก็หมีไม่ได้เที่ยวรักไปซะทุกคนนี่น่า
มันไม่คิด มันไม่มีความรู้สึก มันคือ
มันคือขโมย
นายไม่ได้มัดมันหลุดหรอกนะ?
นายน่าจะได้รูปบูชาแห่งหัวขี้เลื่อย
พอเหอะน่า เราก็แค่ทำอีกตะกร้า
เรา? โอ ไม่
ไม่ กว่าจะทำตะกร้านั้นได้ ตั้ง 2 อาทิตย์
นายให้พ่อนักรักทำเหอะ
เขาคือคนที่ทำพังตลอด
เคนาอิตัวจริง
ก็ได้ ฉันจะไปเอาตะกร้านายมา
เคนาอิ เดี๋ยว เคนาอิ
อะไร?
เคนาอิ
เขาไปไหนนะ? ถ้าเราโชคดีล่ะก็ ไปไกลน่ะสิ
เคนาอิ
ซิตก้า ไม่ เธอต้องไปจากที่นี่
อะไร? หมี
ดูข้างหลังสิ
เฮ้ เจ้าหมี มานี่ ทางนี้
มาสิ เจ้าหมี มาทางนี้
เดนาฮิ อดทนไว้
เร็วเข้า ดึงสิ
ซิตก้า
ซิตก้า?
เร็วเข้า
ซิตก้า ซิตก้า
ซิตก้า เธออยู่ไหน?
เคนาอิ
ไม่
ซิตก้า
ช่วยเราหานายสิ
ซิตก้า
ซิตก้า เธออยู่ไหน?
ซิตก้า
พร้อมมั้ย? เพื่ออะไร?
เราจะตามล่าหมี
ฉันรู้ว่าเธอรู้สึกอย่างไร แต่การฆ่าหมีเป็นสิ่งที่ผิด
ผิดเหรอ?
พี่ชายเราตาย เพราะไอ้สัตว์ร้ายนั่น
ฉันไม่โทษหมี เคนาอิ
เข้าใจล่ะ
การฆ่าหมีไม่ได้ทำให้นายเป็น ลูกผู้ชาย
โอ คราวนี้จะอวดฉลาด
ฉันพยายามจะทำตามรูปบูชาของฉัน ทำไมนายจะทำบ้างไม่ได้?
นายคิดว่าไอ้ความรักเนี่ยมัน เกี่ยวกับการเป็นลูกผู้ชายหรือไง?
ลูกผู้ชายน่ะไม่มานั่งเฉยอยู่นี่หรอก
เคนาอิ
อย่าทำให้ดวงวิญญาณโกรธ
ดวงวิญญาณ ขอบคุณสำหรับความรอบรู้ของท่าน
ฉันต้องหยุดเขา
ซิตก้า เธอจากเร็วเกินไป
น้องชายของเธอต้องการ การนำทางของเธอ
ฮ่า
เคนาอิ
อะไร?
ซิตก้า?
โอ
ไม่
ฉันไม่โทษหมี เคนาอิ
ลูกผู้ชายน่ะไม่มานั่งเฉยอยู่นี่หรอก
เคนาอิ เจ้าเลือกที่จะใช้ชีวิตอยู่
บั๊มไม่เบาเลยนะ
แล่นลงมามันไปเลยล่ะสิ?
ทานาน่า?
โอ
นาน่า เธอต้องไม่เชื่อแน่
ฉันไปอยู่บนยอดของหินก้อนยักษ์...
แล้วจู่ๆ นี่
เคนาอิ ที่รัก
ฉันไม่พูดภาษาหมี
ไม่
ไม่ๆ ๆ
เอาล่ะ เอาล่า
เย็นลงหน่อยได้มั้ย?
เคนาอิ
เคนาอิๆ ๆ
แบบนี้ไม่ได้เรื่องแน่
เคนาอิ ฟังนะ
ซิตก้า ทำสิ่งนี้ไว้
แปลก
ปกติแล้วดวงวิญญาณ ไม่ได้เปลี่ยนแปลง แบบนี้
โอ ตายๆ ๆ
ซิตก้าต้องมีแผนใหญ่สำหรับ เธอแน่ๆ
ช่ายๆ ๆ
เธอจะได้มุมมองต่อสิ่งต่างๆ ใหม่
โอ เห็นเป็นขาวดำ หรือสีล่ะ?
เฮ้ ฟังนะ
เธอทำให้ตัวเองเป็นแบบนี้
ถ้าอยากเปลี่ยน ก็ต้องไปเจรจา กับดวงวิญญาณของพี่ชายเธอเองสิ
ไปตามหาเขาที่ภูเขา...
ตรงที่แสงสัมผัสผืนโลก
เขาจะช่วยเธอชดเชยในสิ่งที่ เธอทำผิดไป
แต่ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด
ทานาน่า?
ทานาน่า เดี๋ยวสิ ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะไปที่นั่นได้ไง
เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา?
ฉันไม่รู้
เมื่อกี๊พวกนั้นยังอยู่เลย...
ตอนนี้หายไปแล้ว
ประหลาดนะ
บอกมาสิ...
ว่าไม่ได้กินพวกเขา และไม่รู้ว่าพวกเขา อยู่ไหน?
เฮ้ๆ ๆ เธอ
พูดไปเรื่อย
ถอยไป... ช้าๆ
ทำได้ไง?
ถึงหรือยัง?
อย่าทำให้ฉันต้องเปลี่ยนขบวน
เฮ้ เดี๋ยวๆ ๆ กลับมา
ฉันพยายามหาตรงที่แสง
เขาทำอะไรนั่นน่ะ?
ให้ตายเหอะไม่รู้สิ นกอึใส่เขามั๊ง
โอ ฉันว่าเขามองมาทางนี้
ไปเหอะ ทางนี้ ไม่ๆ ๆ ทางนี้
ขอบคุณมาก โอเค อยู่นิ่งๆ นะ
เฮ้ นายสองคน
ก้มหัว ก้มหัว
ฉันว่าเขาเห็นเราล่ะ คราวนี้ไงดีล่ะ
ทำอย่างกับว่าเราไม่อยู่ตรงนี้
โอ เราไม่อยู่ นายทำอะไร?
นายบอกว่าให้บอก อย่าพูด
โอเค ฉันบอกว่าอย่าพูดไง
ขอโทษที
ได้โปรด อย่ากินเรา นายไม่ชอบเราหรอก
เราน่ะเหม็นสาบ
ใช่ กินเจ้าตัวนี้สิ
โอ ดี หน้าอกแน่นๆ
หางกรอบ ขาตะเกียบ
จมูกใหญ่
ขอโทษ คราวนั้นเราเกินไป
โอเค ฉันขอโทษ
นอกจากนั้นของนายใหญ่กว่าฉัน
ฉันไม่กินใครทั้งนั้น
โอ
นายนี่ช่างแสนประเสริฐ
เฮ้ ฉันชื่อรัท นี่พี่ชายฉันตุ๊ค
เป็นไงบ้าง หมี?
อย่าเรียกฉันแบบนั้น
โทษที...คุณหมี?
ไม่ใช่ ฉันไม่ใช่หมี ฉันเกลียดหมี
ให้ตาย นายคือตัวบีเวอร์ยักษ์
ไม่ได้ล้อเล่นหรอกนะ
นายคนไหนรู้มั้ยว่าแสงกระทบ ผืนโลกที่ไหน?
ย ย ย เย้...
ไม่ ไม่
โทษทีนะ หมี หรือบีเวอร์
ฉันไม่ใช่บีเวอร์ ฉัน...ฉันเป็นหมี
ไม่ ฉันไม่ใช่หมี ฉันเป็นคน
ว่าไงนะ? ฮ่าๆ ๆ
ฉันถูกเปลี่ยนมาเข้าร่างหมี โดยบังเอิญน่ะ
ฉันถูกพี่ชายฉันยกขึ้นฟ้า
นายมันบ้า
ไม่ ฟรุ๊ตเค้ก
นายโอเคมั้ย?
ไม่ นั่นหมี...ตรงนั้น เขาบ้า
ฉันไม่ได้บ้า
ใครบอกว่านายบ้าล่ะ?
เราเข้าใจ จริงเหรอ?
โอ ใช่ๆ ๆ คืองี๊ เราเองก็ไม่ใช่หนูหรอก
เรา...เราไม่ใช่เหรอ? ไม่
เราเปมือนกับ....กระรอก
โอ โอ ใช่ สวยนะ?
เขา...เป็นกระรอกจริงๆ
ฉันน่ะเป็นพวกสุนัขป่ามากกว่า
ดูเขี้ยวนี่สิ
ให้โอกาสเขาหน่อยน่า
ทำไมฉันต้องมาคุยกับกวางโง่ 2 ตัวนี้ด้วยนะ?
ไม่ เราเป็นกระรอก
หมาป่า
ฉันจะหาเองก็ได้
โอ ฉันไม่ไปทางนั้นแน่ ทำไมล่ะ?
มีเหตุผลน่ะสิ
นายเริ่มเรื่องเองนะ
ฉันพยายามจะ แต่นายพูด...
คิดหรือยัง?
ยัง แต่มันทำให้ฉันจะบ้าตาย
เฮ้
ชายฝั่งโล่งมั้ย? อะไร?
มีพรานหรือเปล่า?
ไม่มี
ดี
เป็นไงบ้าง? คงไม่เห็นกับดักล่ะสินะ?
ฉันเห็นตั้งไมล์แล้ว ฮ่าๆ
นายต้องขายหน้าน่าดู
ไม่ต้องห่วง
ไม่บอกใครหรอก
อะไร?
นายต้องลงมา ให้ฉันช่วย
เดี๋ยวๆ ๆ ๆ ๆ
อยู่นิ่งๆ
ไม่ หยุด
ถ้านายจะ หยุดสิ
ไม่มีประโยชน์
ทางเดียวที่จะลงไปคือ กัดเท้านายออก
ฉันไม่ต้องการให้หมีโง่ๆ มาช่วยหรอก
แค่ต้องการท่อนไม้
โอเค นี่ ไม่ๆ ๆ
ฉันจะทำเอง เอากลับไป
ไม่ ตรงที่นายเจอ
โอ ทางซ้าย
ข้างหิน
นี่เหรอ? ใช่
โอเค
ต้นไม้นั้นแกร่งสินะ?
ตอนฉันยังเด็ก...
ฉันน่ะชอบปีนต้นไม้มาก สารพัดต้นไม้
เคยปีนต้นสน ต้นโอ๊ค ต้นฟิค...
ต้นเมเปิล ต้นเบิร์ช...
น้ำตาฉันคลอเบ้า ลิ้นฉันบวม...
ตั้งแต่นั้น ฉันก็เลยเลียอะไรระวัง
ฮ่า เห็นมั้ย?
ทุกอย่างอยู่ที่..การใช้สมอง
โอ
ตลกจัง ทำอีก
ไม่มีที่ไปเหรอ?
ใช่ แซลมอนรัน
เอางี๊มั้ย?
ฉันพานายลง แล้วเราไปด้วยกัน ตกลงมั้ย?
โอเค ก็ได้ ถ้านายเอาฉันลงได้...
ฉันจะไปกับนายที่...
แซลม่อนรัน ไงก็ช่าง
แต่ถ้าทำไม่ได้...
ก็หันกลับ เดินไปแล้วไม่ต้อง กลับมา...อีกเลย
สาบาน? ได้
ยกนิ้วสาบาน ได้ ก็ได้ ยกนิ้วสาบาน
แต่นี่น่ะเป็นกับดักมนุษย์ และ นายมันหมีโง่
ไม่มีทางที่นายจะ...
โอเค สิ่งที่ฉันคิดก็คือ...
เราเดินทางตอนกลางวัน และนอนตอนกลางคืน
เวลานอนฉันคือ 1ช.ม.หลัง อาทิตย์ตก หรือฉันคิดว่า
วิ่ง
เป็นการกำจัดที่ดี
เดนาฮิ? เดนาฮิ เธอเจอฉันแล้ว
ไม่เชื่อฉันแน่ว่ามันฝันร้ายแค่ไหน
เดนาฮิ? ฉันเอง เคนาอิ
อา! อา!
เขาจากไปแล้วเหรอ?
ฉันคิดว่าเขาไป
เฮลโล? ฉันหายใจไม่ออก
ทำไมเขาล่าฉัน?
ก็มันงานของพวกเขา
แต่ปกติเขาไม่ได้เป็นแบบนี้
ใช่ โชคดีที่เขาไม่เจอเรา...
เพราะว่าถ้าฉันได้ต่อสู้ล่ะก็ ฉันจะบ้าคลั่ง...
ฉันแค่ตัวขนสีน้ำตาล
ฉันไม่อยากโม้นะ แต่ฉันน่ะมีไม้เด็ด
โอ งั้นเหรอ? ใช่
นี่แบบแรก แค่นิดหน่อย...
ฉันจะเรียกมันว่า.... จอมโหด
และนี่เรียกว่า ความตายติดปีกบิน
เขากลับมาแล้ว ไหน?
ตัวจริง
ฮ่าๆ คราวหน้าเราเจอนายพรานนั่น
ไม่มี เรา โอเค? ฉันไม่ได้คิดจะพานาย ไปที่แซลมอนรัน
อะไรกัน? แต่นายยกนิ้วสาบานแล้ว
ใช่ ของมันเปลี่ยนไปได้
เจอกัน
เดี๋ยว
ความจริงก็คือ...
ฉันรู้แยกจากแม่...
แล้วตอนนี้ที่มีพรานอยู่ ทั่วไปหมด...
เจ้าหนู ฉันมีปัญหาของตัวเอง
มาเถอะได้โปรด? เราไปด้วยกันไม่ได้เหรอ?
มีหมีจำนวนมากและมีปลา เป็นตันๆ...
และทุกคืนเราเฝ้าดูแสง
สัมผ้สแผนดิน และปีที่แล้ว
เดี๋ยวๆ เธอเพิ่งดูได้ไง?
มีหมีจำนวนมากและมีปลา เป็นตันๆ
ไม่ นายรู้นะว่าตรงไหนที่ แสงสัมผัสผืนดินใช่มั้ย?
ใช่ มัยอยู่บนยอดภูเขา...
อยู่ข้างแซลมอนรัน
ล้อเล่นน่า
เปล่าๆ มันอยู่ติดกันจริงๆ
มาสิ ฉันพานายไป คงต้องยอดเยี่ยมแน่ๆ
สัญญาว่าจะช่วยนายทุกกับดัก
ฉันไม่เดืนเข้าไปโดนกับดัก ไหนอีกแล้ว
เอาน่า
พูดว่าไงนะ?
แน่ใจนะว่าสามารถรับฉัน...
ไปยังทีที่แสงกระทบผืนโลก
ใช่ไม่มีปัญหา
ถ้านายถ่วงฉัน
ฉันไม่ ฉันสัญญา
ก็ได้ เราจะไปจากที่นี่พรุ่งนี้
ทำให้มันน้อยๆ หน่อย โอเคมั้ย เจ้าหนู?
ฉันไม่ใช่หนูแล้ว ชื่อว่า โคดะ
นายชื่ออะไร? โอ...
โชคดี
เฮ้ เป็นไงบ้าง?
สวย สวย
โอ วันนี้เรามีเรื่องต้องทำมาก
อยากเริ่มมั้ย?
ขอเวลาหน่อย ได้มั้ย?
โอเค
ช่วยฉันหน่อยได้มั้ย?
โอ ได้
พร้อมรึยังล่ะ?
เกือบแล้ว โอ ให้ตายสิ
แค่อยากทำ หมาหันไปด้านหน้า
โอ เร็วเข้า ดี โอเค
ไปได้
อย่า โอ พระเจ้า อย่า อย่าเข้าไปใกล้ทางนั้น
มีบางอย่างผ่านไปทางนี้
ผอม อ้วน ผอม อ้วน...
เฮ้ ฉันต้องไปที่ภูเขานะ เร็วเข้า เจ้าหนู
บอกแล้วไงว่าชื่อโคด้า
พูดสิ โค...ด้า
แม่นายคงไม่ได้ทิ้งนายหรอกนะ โค....ด้า?
รัท?
ไปให้พ้น? แนกำลังกินไม้อยู่
รัท? ไปให้พ้น
นายกวนสติฉัน
เราน่าจะเริ่มไปได้แล้ว
ได้ไง? แบบว่า เดี๋ยวนี้เลย
ไม่ได้ กำลังย่อยอยู่เลย
เดี๋ยวฉันเป็นตะคริว
โวว เขาไล่ตามเรา
เร็วเข้า พ่อน้องชาย
ตะคริว
จริงๆ แล้ว ถ้านายอยากรู้ว่า...
ฉันกับแม่แยกกันได้อย่างไร...
ฉันจะเก็บเรื่องนี้ไว้เล่าที่ แซลมอนรัน....
แต่ฉันเล่าแน่
ตอนนั้นมันคงเป็นวันที่หนาวที่สุด..
วันที่ 5 หรือวันที่ 6 ในชีวิตฉัน
โอ ฟังเข้าท่า คุณน่าจะเก็บไว้
คิดว่างั้นเหรอ? โอใช่ ให้เพื่อนนาย
โอ ฉันมีอีกเรื่อง
บอกไรให้ อย่าคุยกันเลยดีมั้ย?
โอเค งั้นฉันจะร้อง ไม่ๆ ๆ ๆ
# บอกทุกคนว่าฉันกำลังไป
หยุดได้มั้ย?
# มีเพื่อนใหม่และสถานที่ใหม่ จะต้องพบ#
โคด้า หยุดร้องเพลงได้
# กับ #
# ใช่ ฉันกำลังไป#
# และไม่มีที่ไหนที่ฉันอยากไปอยู่
# บอกทุกคนฉันกำลังไป
# ฉันชอบทุกก้าวที่ฉันย่างเดินไป
# พร้อมพระอาทิตย์ตกลง #
# ใช่ ฉันกำลังไป #
# ฉันเก็บรอยยิ้มนี้ไว้ไม่ได้
# เพราะไม่มีอะไรเทียบได้กับ
# การพบกันอีกครั้ง #
# ไม่ว่าจะห่างไกลแค่ไหน
# และเรื่องราวที่เราเล่า
# จะทำให้คุณยิ้มแค่ไหน #
# โอ มันทำให้หัวใจฉันชุ่มชิ้น
# บอกพวกเขาว่าฉันกำลังไป
# เพื่อพบเพื่อนใหม่และที่ใหม่
# และหลับใต้ดวงดาว
# จะอยากได้อะไรอีก? #
# มีพระจันทร์คอยดูแลฉัน
# ไม่ว่าหิมะไม่ว่าสายฝน #
# สามารถเปลี่ยนใจฉันได้ #
# พระอาทิตย์จะออกมา รอดู #
# และรับสัมผัสสายลมที่ใบหน้า
# ทำให้หัวใจคุณชุ่มชื่น #
# โวว ไม่มีที่ไหนที่ฉัน ปรารถณาจะอยู่#
โวว
# เพราะว่าฉันกำลังไป #
# จริงๆ #
# ว่าฉันกำลังไป #
เฮ้ เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว เดี๋ยว
# ว่าฉันกำลังไป #
เป็นอย่างไรบ้าง เจ้าหมี? หมีตัวจ้อย
พระเจ้า ฉันไม่รู้ว่านายมีน้องชาย
เขาน่ารักนะ? จริงๆ แล้ว เขาแค่
โอเค นั่นนายพราน
ตามเรา และฉัน เราคิด
เราพอจะแบบว่าเตร่อยู่กับพวกนาย
ใช่ แค่เตร่อยู่ด้วย ถูกแล้ว
ใช่ มันคงน่าสนุก
ถ้าพราน ผู้ที่จะมาตามล่า
แล้วนายก็กินเขา
ใช่ นั่นคือสิ่งที่เราคิด
เราสลัดพรานหลุดที่ธารน้ำแข็ง
นายไม่คิด่าเขาจะตามนั่นไปเหรอ?
มันก็ค่อนข้างดีนะ
# กำลังไปแล้ว #
ฉันมีแผน
โอเค นี่ประหลาดมาก
ออกไป ฉันกำลังขับอยู่
ถึงตาฉันเมื่อไหร่ล่ะ?
มันไม่ง่ายอย่างที่เห็น เอาล่ะ ดูอย่างฉันโอเค?
ไปเบาะหลังเถอะ
เหมือนกับว่านายล่าฉัน
# บอกทุกคนว่าฉันกำลังไป
เฮ้ มาสิ
# อดใจรอแทบไม่ไหว
# โดยท้องฟ้าอยู่ข้างหน้า #
# ใช่ ฉันกำลังไป #
# มีแต่เวลาที่ดีที่จะแบ่งปันกัน
# บอกทุกคนว่าฉันกำลังไป
# อดใจรอให้ถึงบ้านแทบไม่ไหว
โวว
# อดใจรอให้ถึงบ้านแทบไม่ไหว
# พร้อมพระอาทิตย์กำลังตก #
# ใช่ ฉันกำลังไป #
# มีแต่เวลาที่ดีเท่านั้น
# ฉันกำลังไป #
สวยนะ?
โอเค ฉันจำได้แบบนี้
ถ้าหิมะสีขาว งันมันก็เรียบร้อย
เหลืองหรือเขียว มันไม่สะอาด
กว่าจะหัดได้แทบแย่
โอ ทำให้ฉันนึกถึง ปีที่แล้วที่แซลมอนรัน...
บักกี้ เพื่อนฉันน่ะท้าทายฉัน...
คนที่เอาลิ้นจิ้มก้อนน้ำแข็ง...
แล้วเขาก็เริ่มลอยจากไป
และเพื่อช่วยเขา พวกเขาต้อง แบบว่า ตัดลิ้นเขาออก
ตอนนี้เขาต้องพูด...
เหมือนว่าตลอดเวลาและ
เมื่อไหร่นายจะหยุดพล่ามซะที?
โวว ดูสิ
สายรุ้งเที่ยงคืน
นายเห็นดวงวิญญาณได้จากที่นี่
นายรู้เรื่องดวงวิญญาณที่ยิ่งใหญ่มั้ย?
รู้ ย่ากับปู่ฉันอยู่บนนั้น
แม่บอกว่าดวงวิญญาณ...
เป็นผู้สร้างความมหัศจรรย์ ที่ทำให้โลกเปลี่ยนแปลง...
เช่นการที่ใบไม้เปลี่ยนสี...
หรือพระจันทร์เปลี่ยนรูปร่าง หรือลูกอ็อดเปลี่ยนเป็นกบ
ใช่ ฉันเข้าใจ
รู้มั้ย เพื่อการเปลี่ยนแปลง...
พวกเขาควรจะปล่อยวางสิ่งต่างๆ
หมายความว่าอย่างไร? ดวงวิญญาณของพี่ชายฉัน
ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ฉันไม่มาอยู่ที่นี่
นายมีพี่ชายอยู่บนนั้นเหรอ?
เกิดอะไรขึ้นกับเขา?
เขาถูกฆ่าโดย
สัตว์ประหลาด
พี่ชายนายชื่อว่าอะไร?
ซิตก้า
ขอบใจ ซิตก้า
ถ้าไม่ใช่เพราะว่านาย ฉันคงไม่ได้เจอเคนาอิ
ฉันอยากมีพี่ชายมานานแล้ว
อยากเล่นเป็นสายลับมั้ย?
โอเค ฉันไปก่อน
โอเค ฉันสอดแนมอะไรที่เขียว
ต้นไม้?
ตาฉัน? ใช่
โอเค ฉันสอดแนมอะไรที่สูง
ต้นไม้ โอเค
ฉันสอดแนม อะไรที่เห่า
ต้นไม้?
โอเค ฉันสอดแนมอะไรที่... ท่อนไม้ตั้งตรง
ต้นไม้ ใช่
โอเค ฉันสอดแนม ต้นไม้
โอ โอเค ตาฉัน
ต้นไม้ ไม่ ฉันมี
โอ ถือว่าถามแล้ว ฉันยังไม่ได้สอดแนมอะไรเลย
ถือว่าถามแล้ว โอเค
ต้นไม้
มาเล่นอย่างอื่นเหอะ
โคด้า...มาสิ
โคด้า ตื่นสิ อีก 2 เดือนฮะแม่
เราอยู่ไหน?
ทางไหน?
ฉันคิดว่ามันเป็นแบบนั้น
นายคิด หรือว่านายรู้?
แบบนั้น?
ทำไมฉันไม่กลายเป็นนกพิราบนะ?
มาสิ
เฮ้ นายน่ะเป็นคนคิดเรื่อง ขี่ช้างแมมมอธเองนะ
ขอบคุณที่มาส่ง เจอกัน
นายโชคดี ฉันน่ะสูญเสียมากกว่านี้มาก่อน
ฤดูร้อนที่แล้ว ฉันขุดรากไม้กับ บัคกี้
ไม่ต้องเล่าแล้ว
ฉันไม่สนว่านายกับบิ๊งกี้จะเจออะไร...
ลูกสนที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ก่อนอื่นนะ เขาชื่อบัคกี้ ไม่มช่บิ๊งกี้
อย่างที่ 2 ไม่ใช่ลูกสน มันคือไพน์นัท...
และมันใหญ่เบิ้ม... ใหญ่กว่าหัวอ้วนๆของนายซะอีก
โอ พระเจ้า หมีผู้พิทักษ์ของเรา กำลังจะไปแล้วสินะ?
ใช่ เราน่าจะตามไปได้แล้ว มาสิ
ฉัน เหวี่ยงขานายได้...
ฉัน ฉันเอาออกไม่ได้ ฉันก็เหมือนกัน
โอเค พวกเรา ฉันเดาว่าเราจะ
เราจะตามพวกเขาไปทีหลัง
เป็นการเดินทางที่ดีนะ? สวยงาม
ฉันคิดไว้ว่า ตอนนี้อาจจะเป็นเวลา ที่ดีมาก...
ที่จะให้ฉันขี่บ้าง ว่ามั้ย?
แค่นั่งให้สบายๆ เหอะน่า
ใช่ โอเค
ฉันขอโทษเราหลง โอเคมั้ย?
แม้ว่ามันจะเป็นความผิดของนาย ก็ตาม
ความผิดของฉัน? พอที
จำไว้ ถ้าไม่ใช่เพราะว่าฉัน...
ป่านนี้นายก็ยังคงห้อยหัวอยู่
ดีกว่าที่ติดอยู่...
กลางที่รกร้างกับนายและ ปากแพ่มของนาย
ฉันหลง ฉันหาแม่ฉันไม่เจอ
นายพาฉันไปที่แซลมอนรันได้มั้ย?
ทำไมนายไม่โตซะที?
ก็ได้ งั้นฉันจะไปคนเดียว
ได้ เชิญเลย
ก็ได้ ก็ได้
โคด้า?
โคด้า
โวว
สัตว์ประหลาดพวกนั้นน่ากลัวมาก
โดยเฉพาะกับไอ้แท่งนั่น
มาสิไปได้
นายจำอะไรได้หรือยัง?
หรือบางทีนายมองผ่านหัวอ้วนๆ ของฉันไม่ได้
นายคิดว่าหัวฉันโตจริงๆ น่ะเหรอ?
ถ้านายโน้มไหล่ลงหน่อย...
มันไม่ใหญ่นักหรอก
โอ แบบนี้น่ะเหรอ? หรือว่าแบบนี้?
ฮ่าๆ แบบนี้เป็นไง?
โอ แบบนั้นดี
เฮ้ บางทีพวกนั้นบอกทางเราได้
โอ โอ
โอ ไซนัสโล่งเลย
โอ ใช่เลย โอเคๆ ๆ
โอเค อัดฉันอีก
ฉันว่าหล่อนมอง สวัสดี คนสวย
โอ ใช่ เธอเหล่ฉันล่ะ
อะไรนะ? เฮ้ เบบี้
ไม่ๆ ๆ มาสิ นายบ้าหรือไง?
หล่อนมองฉัน ดูนั่นสิ
ใช่ อย่างกับที่หล่อนมอง เหยือกทุเรศของนาย?
ขออภัย เดี๋ยวนะ
ถึงเวลาไปแล้ว โอ อยากไปรึ?
ใช่ มาสิ มาเลย
ชูนอมาเลย เฮ้
เดี๋ยวก่อน ขออภัย
ต้องการอะไร?
นั่นอะไร? นั่นใคร? เดี๋ยวนะ หมี
เฮ้ หุบปาก เฮ้ หุบปาก
ไม่ หุบปาก ไม่ หุบปาก
เฮ้ หุบปากได้มั้ย? เฮ้ หุบปากได้มั้ย?
ไม่ หุบปากเถอะน่า
ฉันว่าเขาพวกนั้นขันไว้แน่นเกินไป
ฮ่าๆ ๆ
เฮ้ เดี๋ยวก่อน
ฉันรู้จักที่นี่ งั้นเหรอ?
ใช่ แซลมอนรันอยู่อีกไม่ไหล
ฮ่าๆ ๆ
เราต้องผ่านตรงนี้ไป
อะไร?
เฮ้ นายแน่ใจนะว่าไปถูก?
ใช่ๆ ตามฉันมาสิ
โคด้า
โคด้า?
นายอยู่ไหน?
อย่าทำแบบนั้น ทำให้นายตกใจล่ะสิ?
กล้วแล้วก็ประหลาดใจ
นายเป็นทั้ง 2 อย่าง
โวว
เข้าใจเล่นนี่
มีน้ำลายตรงนี้นิดหน่อย
เคนาอิ
คราวนี้นายหลอกฉันไม่ได้หรอก
ไม่ เคนาอิ ระวัง
ไม่ ไม่เอาน่า
เคนาอิ
เคนาอิ นายอยู่ไหน?
ซ้ายๆ ไม่ๆ ๆ อีกซ้ายนึง
เคนาอิ
โวว โวว
ไม่
นายทำอะไร? เราต้องไปจากที่นี่
ทำไมพวกนั้นต้องเกลียดเราล่ะ? เราเป็นหมี
แล้วไง? นายก็รู้ว่าพวกนั้นเป็นไง
พวกนั้น พวกนั้นเป็นนักฆ่า
เดี๋ยวก่อน ใครเป็นนักฆ่า?
หมี อะไร? หมีไหน?
ฉันไม่ได้เป็นแบบนั้น นายก็ไม่ได้เป็นแบบนั้น
เห็นๆว่าไม่ได้เป็นกันทุกตัว
นายโอเค แต่หมีส่วนใหญ่
แต่หมีส่วนใหญ่ก็จะหาข้ออ้าง เพื่อทำร้ายคน
แต่เคนาอิ เขาทำร้ายเรานะ
นายน่ะ เป็นแค่ลูกหมี
เมื่อนายโตขึ้นนายก็จะ เข้าใจเอง
ปลาๆ ๆ ๆ
เราทำสำเร็จ ฮ่าๆ เราอยู่นี่
มาสิ อะไร? โคด้า
ปลา ปลา เฮ้ นายเป็นอะไร
เฮ้ หนีไป
ไปเลย
เฮ้ นายกวนน้ำขุ่น
ใช่ พยายามทำให้ปลาตกใจ
ทัก
เฮ้ โคด้า มานี่
ฮ่าๆ ดูนายสิ
เฮ้ ทัก นายเห็นแม่ฉันหรือยัง?
ไม่ จริงๆ แล้ว ฉันไม่เห็นแม่นายเลย
ฮ่าๆ ๆ ฉันกับเคนาอิมาถึงก่อน
เขามากับนายเหรอ?
ไฮ
ฉันไม่เคยเห็นนายมาก่อน
นายมาจากไหน?
ฉันหมายถึง..
และ เห็นมั้ย เคนาอิ? นั่นไงภูเขา...
เหมือนกับที่ฉันสัญญา
แสงจะกระทบที่ยอดเขาทุกคืน
ฮ่าๆ ขึ้นไปบนนั้นคงยากกว่า...
ที่เราขี่ช้างแมมมอธเยอะ
ช้างแมมมอธ? ล่อเล่นหรือเปล่า?
มันออกจะประหลาด
ใช่ เขาทำอะไรประหลาดๆ เพียบ...
เหมือนกับที่เขาดื่มน้ำจาก ใบไม้
เขาไม่เคยฝนเล็บที่ต้นไม้ด้วย
เขาไม่เคยจำศีลมาก่อน
โคด้า โคด้า
ขอคุยกับนายเดี๋ยวได้มั้ย?
ขอตัว
เขาขี้ตกใจใช่มั้ย?
โอเค
โคด้า ฉัน...
ฉันต้องไปแล้ว
เมื่อนายกลับมา นายไป...
ฉันไม่กลับมาแล้ว
อะไร? ทำไมล่ะ?
เพราะว่า...
มันอธิบายยาก
นายจะไปแล้วเหรอ?
ไม่ ฉัน ใช่
มันก็แค่ว่าฉัน... ฉันไม่เหมาะกับที่นี่
ไม่เหมาะ? หมีทุกตัวเหมาะกับที่นี่
ฮ่าๆ ไม่เอาน่าเพื่อน
# ทุกคนได้รับเชิญ #
ไปสนุกกัน
# เราอยู่กันแบบนี้ #
# เราอยู่เพื่อกันและกัน
# เป็นสุขกับการให้ #
# สิ่งที่เรามีเราแบ่งปัน #
# และเราทุกคน เราห่วงใย #
# มาสิ #
# ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัว #
# ยินดีต้อนรับสู่เวลาแห่งพี่น้อง
# เราเป็นสุขกับการรับและให้
# แด่เพื่อนที่เราสร้างได้
# ไม่มีอะไรที่เราไม่ทำ
# ยินดีต้อนรับสู่เวลาแห่งครอบครัว #
# ยินดีต้อนรับสู่เวลาแห่งความสุข #
# เรามีความสุขเหลือเกิน #
# นี่คือเทศกาลของเรา#
# และที่ดีไปกว่านั้น #
# ที่ดีไปกว่านั้น #
# เราร่วมแบ่งปันกัน #
# สายสัมพันธ์ระหว่างเรา #
# ไม่มีใครอธิบายได้ #
# เป็นการฉลองแห่งชีวิต #
# และการได้พบเพื่อนอีกครั้ง #
# ฉันพร้อมสำหรับเธอเสมอ #
# ฉันรู้ว่านายก็พร้อมสำหรับฉันเช่นกัน
# มาสิ #
# ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัว #
# ยินดีต้อนรับสู่เวลาแห่งพี่น้อง
# เรามีความสุขเหลือเกิน #
# นี่คือเทศกาลของเรา#
# และที่ดีไปกว่านั้น #
# ที่ดีไปกว่านั้น #
# เราร่วมแบ่งปันกัน #
# จดจำความรักที่ได้พลัดพราก
# ใครสักคนที่ใกล้ชิด #
# ค้นหาความรัก วางแผนอนาคต #
# บอกเล่าเรื่องราว และหัวเราะกับเพื่อน #
# ช่วงเวลาที่มีค่า เธอจะไม่มีวันลืม #
# นี่จะต้องเป็น... #
# สถานที่ที่งดงาม... #
# และสงบสุขที่สุด #
# ที่ฉันเคยอยู่#
# ไม่มีอะไร... #
# เหมือนอย่างที่เห็นมาก่อน#
# เมื่อนึกย้อนว่าฉันมาไกลแค่ไหน
# แทบไม่อยากเชื่อ #
# แต่ฉันมองเห็น#
# ฉันเห็นครอบครัว #
# มองเห็นภาพเดิมๆ ของเรา
# มาสิ ขอต้อนรับสู่ครอบครัวของเรา
# ขอต้อนรับสู่ครอบครัวของเรา
# ยินดีต้อนรับสู่เวลาแห่งพี่น้อง
# เราเป็นสุขเหลือเกิน #
# เราเป็นสุขกับการรับและให้
# แด่เพื่อนที่เราสร้างได้
# ไม่มีอะไรที่เราไม่ทำ
# ยินดีต้อนรับสู่เวลาแห่งครอบครัว #
# ยินดีต้อนรับสู่เวลาแห่งความสุข #
# เรามีความสุขเหลือเกิน #
# นี่คือเทศกาลของเรา#
# และที่ดีไปกว่านั้น #
# เธออยู่ที่นี่ร่วมแบ่งปัน #
# เราร่วมแบ่งปันกัน #
เอาล่ะ สงบได้แล้วทุกคน
เฮ้ อย่าโยนก้างปลามานี่สิ
คนอื่นอาจจะสำลักได้
โอเค ฉันก่อน โอเค เอาล่ะ
สิ่งที่น่าสนใจที่สุด ที่เกิดขึ้นกับฉันในปีนี้
ฉันคง...
ฉันรู้ๆ ฟังสิ
คิดว่ามันคือตอนที่ฉันล้มต้นไม้นั่น...
ต้นที่บังวิวจากถ้ำของฉ้น
ตอนนี้ฉันมีครอบครัวกระแต อยู่ด้วย
เอาล่ะๆ ทุกคน...
ขอฉันดูอุ้งเท้าหน่อย
ต่อไปจะเป็นใคร? มาสิ
ทัก ทัก ฉันมีเรื่องเล่า
ดูฉันนะ เฮ้ เสร็จล่ะ
ปีนี้ฉันเสียสามีที่รักของฉันไป
เลิกเล่าว่าฉันตายซะที
บางครั้งฉันก็ยังได้ยินเสียงเขา
ฉันเล่าต่อ
โอใช่ โอใช่
นี่ล่ะ ฉันได้แล้ว ฉันได้
ฉันว่าคงตาเราแล้ว
นี่เป็นปีที่ฉันได้พบคนที่แสนวิเศษ
ไม่ เธอน่ะล่ะที่วิเศษ
เธอวิเศษกว่า
ไปเข้าถ้ำซะไป
ขอพียงเอ็ดก้าร์ยังอยู่
บอกแล้วไง ฉันอยู่นี่
ฉันรักเธอ
นี่ล่ะ เอาเลยโคด้า
นายต้องเล่า เคนาอิ อะไร?
ใช่แล้ว เคนาอิ นายจับมันได้ นายเล่าสิ
ตอนเป็นเด็กนายไม่เคยเล่นเกมนี้เหรอ?
เอาน่า เคโน่
ฮ่าๆ โอเค ก็ได้
นายรู้ว่าปีนี้ฉันทำอะไรใช่มั้ย?
ใช่
ฉันผ่านการเดินทางที่ยาวนาน ยากลำบาก...
และเหนื่อยที่สุดที่ฉันเคยผ่านมา...
พร้อมกับตัวแสบที่สุด ที่ฉันเคยพบมา
คาดหวังอะไรจากเจ้าน้องชาย?
ฮ่าๆ โอเค เพื่อน ตานายแล้ว
มาฟังกันเลย โคด้า
โอเคๆ เอาล่ะนะ
ปีนี้ฉันดูแม่ดิ้นรนเพื่ออยู่รอด...
จากสารพัดอุปสรรค...
สิ่งมีชีวิตที่โหดร้ายที่สุดในโลก
โอเค ใครต่อไป? อะไร?
เดี๋ยวๆ
ฉันว่าเราอยากฟังทั้งหมดนะ โคด้า
คิดอยู่แล้วว่าต้องพูดแบบนั้น เอาล่ะ
ตอนนั้นมันคงเป็นวันที่หนาวที่สุด.. วันที่ 5 หรือวันที่ 6...
ในชีวิตฉัน
ฉันกับแม่กำลังกินปลา กำลังมีความสุขกัน...
แล้วจู่ๆ แม่ก็ผลักฉันเข้าพุ่มไม้...
บอกว่าให้เงียบ
แม่บอก ฉันได้กลิ่นบางอย่าง ฉันเริ่มดม
มีบางอย่างในป่า...
วิ่งตรงมาหาเราเข้าใกล้ขึ้นเรื่อยๆ
แล้ว พรานก็โดดออกมาจากต้นไม้
คราวนี้แม่ไม่มีที่ไป
สัตว์ร้ายทำให้แม่ถอยชน ก้อนน้ำแข็งยักษ์
สัตว์ร้ายโจมตี
แต่แม่เร็วมาก
ก่อนที่เขาจะทำอีก แม่ยืนตระหง่าน...
และตะโกนว่า ไปให้พ้น
แล้วแม่ก็ได้กลิ่นพวกนั้นอีก
ทั้งฝูงกำลังตรงเข้าหาเรา
ซิตก้า ไม่ หมี
แม่วิ่งออกไปเพื่อหยุดพวกเขา...
ก่อนที่จะเข้ามาถึงฉัน
แล้วพวกนั้นล้อมแม่และ ทิ่มแทงแม่ด้วยไม้
มันหักแล้วก็ตกลงน้ำ
มีน้ำแข็งเต็มไปหมด
แม่กลั้นหายใจไม่ได้อีกต่อไป
แม่พุ่งพรวดขึ้นจากนี้
ฉันไม่เคยกลัวขนาดนี้มาก่อน ในชีวิต
ฉันจะต้องตามล่าหมี
โคด้า?
โวว ตกลงธารน้ำแข็งเหรอ?
ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นมาก่อน
นึกภาพออกมั้ยล่ะ?
เคนาอิ
เป็นอะไรไปเคนาอิ?
โคด้า แล้วเป็นไงต่อไป?
เธอโอเคมั้ย?
เฮ้ เคนาอิ เป็นอะไรไป?
นายจะไปไหน?
แม่ขึ้นจากน้ำได้ แต่นั่นล่ะ ที่ทำให้เราพลัดหลงกัน
หลังจากนั้น ฉันก็พบกับเคนาอิ
เคนาอิ?
ทำให้นายตกใจอีกสินะ? ใช่
หายไปไหนมา? นายดูท่าไม่ดีเลย
โคด้า
แม่ฉันบอกว่าเวลานายกิน ปลามากๆ...
นายจะต้องนอนลง โคด้า
มีบางอย่างที่ฉัน..
นายจำเรื่องที่นายเล่าเมื่อ คืนก่อนได้มั้ย?
ได้
ฉันมีเรื่องจะเล่าให้นายฟัง
จริงเหรอ? เรื่องอะไร?
มันเป็นเครื่องเกี่ยวกับคน...
และเกี่ยวกับหมี
แต่ส่วนใหญ่ เกี่ยวกับสัตว์ร้าย...
สัตว์ร้ายที่ทำสิ่งเลวร้าย...
#ไม่ว่าฉันหันไปทางไหน ฉันต้องทำร้ายใครสักคน #
# แต่คงไม่มีอะไรที่จะ เปลี่ยนแปลงมันได้ #
# สิ่งที่ฉันทำลงไป #
# ฉันยอมทำทุกวิถีทาง
# ทำทุกสิ่งทุกอย่าง
# แต่เส้นทางที่ฉันหา หลบซ่อนไปจากฉัน #
โคด้า ฉันทำบางอย่างที่ผืดมาก
# น้องหมี ฉันทำให้นายผิดหวัง #
ฉันไม่ชอบเรื่องนี้
# นายเชื่อใจฉัน เชื่อในตัวฉัน#
# และฉันทำให้นายผิดหวัง #
แม่นายไม่กลับมาแล้ว
#จากทุกสิ่งที่ฉันซ่อนไว้
#ฉันไม่อาจซ่อนความละอายได้ #
ไม่
#ฉันสวดอ้อรวอน #
# ขอให้บางสิ่งเกิดขึ้น #
# นำพาความเจ็บปวดไป #
#ไม่มีทางออกจากที่อันมืดมิดนี้
#ไม่มีความหวัง ไม่มีอนาคต #
# ฉันรู้ว่าฉันเป็นอิสระไม่ได้ #
# แต่ฉันไม่เห็นหนทางอื่น
#ฉันไม่อาจสู้หน้าต่อไปได้
โคด้า
โคด้า ฉันอยากให้ตัวเอง...
ถ้ามีหนทางไดที่จะ...
ฉันยอมทำทุกอย่างถ้า..
ฉันจะสามารถ...
ฉันเสียใจ โคด้า
ฉันเสียใจ
ฉันเสียใจ เคนาอิ
ฉันไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรต่อไปแล้ว
ฉันต้องการคนช่วย
ซิตก้า?
โอ ฟังนะ ฉันเสียใจ
ถ้าฉันขี่ เรื่องนี้คงไม่เกิดขึ้น
หยุดเถอะ
นายไม่ยอมให้ฉันขี่แน่ นายไม่ยอมให้ฉันทำอะไรเลย
โอ เงียบน่า บอกว่าเสียใจไง ลืมๆ ซะได้มั้ย
ฉันไม่อยากเชื่อว่านาย เป็นพวกแมมมอธ
โอ อยู่ๆ ภูเขานั่นก็โผล่ออกมา
เกรงว่าฉันจะยอมรับคำขอโทษ ของนายไม่ได้
มันอยู่ในจุดมืดของฉัน
เฮ้ ดูสิ อะไร?
เจ้าหมีน้อยไง
บางอย่างรบกวนใจเขา
ใช่ เป็นอะไรไปเจ้าหมีน้อย?
เปล่า ฉันสบายดี
โอดี เอาล่ะ เราพูดถึงไหนแล้ว?
ใช่ นายน่ะเห็นแก่ตัว บ้าบิ่น...
และนายไม่มีวันเปลี่ยน
อะไรนะ? ฉันล่ะเอือมเต็มทน
ตั้งแต่นี้ไป เขาเป็นน้องชายคนใหม่ของฉัน
นายทำงั้นไม่ได้
เสียใจนายถูกแทนที่ด้วย น้องที่รักของฉัน...
พระเจ้า ฉันลืมชื่อนาย นายชื่ออะไรนะ?
ฉันไม่อยากมีพี่ชายอีกแล้ว
เห็นมั้ย เขาก็เอือมนายเหมือนกัน
ไม่เอาน่า ฉันสัญญาว่าฉันจะเปลี่ยน
เงียบ นายไม่มีวันเปลี่ยน
เป็นพี่น้องน่ะไม่มีความหมายกับนาย
มีสิ โอเหรอ? เช่นอะไรล่ะ?
ตอนที่นายแข็งอยู่ในหนองน้ำล่ะ?
ใครนั้งอยู่กับนายทั้งหน้าหนาว?
นาย
ใครพานายไปหาแหล่งอาหารดีๆ ?
ไอ้ที่นุ่มๆ ที่มีน้ำค้างปกคลุมน่ะ
นายคิดว่าฉันทำงั้นทำไม?
เพราะว่าฉัน...
เพราะว่าฉันชอบ...น้ำค้าง
ไรนะ? ฉันไม่อยากเชื่อว่าได้ยิน นายพูดแบบนี้
ฉันบอกว่าฉันรัก...น้ำค้าง
ฉันก็รักน้ำค้าง
เฮ้ ฉันเปลี่ยนได้ ไปให้พ้น
เอาน่า ฉันเปลี่ยนได้ ไปให้พ้น อย่าแตะต้องฉัน
ฉันเปลี่ยนได้
เฮ้ไม่ใช่ตรงนั้น นั่นล่ะจุด
เจอนายทีหลังนะ เจ้าหมีน้อย
โชคดี
รู้มั้ยว่านี่อะไร?
กองข้าวบาร์เลย์ที่แสนอร่อย และอัมเบอร์วีด...
บนเตียงมอลต์เย็นๆ
ฉันชอบ
ซิตก้า ซิตก้า นายอยู่นั่นหรือเปล่า?
ซิตก้า
ได้โปรด ซิตก้า
ฉันไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรแล้ว
ซิตก้า?
ดานาฮิ
ซิตก้า เร็วเข้า เปลี่ยนฉันกลับไป
นายอยู่ไหน ซิตก้า?
เดนาฮิ
เดนาฮิได้โปรด
โคด้า?
ไม่
อย่ายุ่งกับเขา
โคด้า
เคนาอิ?
ซิตก้า?
โคด้า
โคด้า ไม่ต้องกลัว ฉันเอง
เขาต้องการฉัน
รู้มั้ย เขาเป็นหมีดูดีกว่า
แต่...เดนาฮิ
ไม่เป็นไร เคนาอิ
ไม่ว่านายจะเลือกอะไร...
นายเป็นน้องชายฉันเสมอ
ฮ่าๆ
โอ
ฉันพูดว่า น้อง เหรอ?
เคนาอิ
น้องชายฉัน เคนาอิ...
ไปอยู่กับโคด้า และหมีตัวอื่นๆ
เขาสอนฉันว่าความรักนั้น ทรงพลัง
และฉันเล่าเรื่องราวของเขา...
ให้คนรุ่นหลังของเรา
เรื่องราวที่เด็กชายกลายเป็น ลูกผู้ชาย...
โดยกลายเป็นหมี
# เหล่าวิญญาณของบรรพชน
# ขอจงรับและนำเราไป #
# เติ่มหัวใจและวิญญาณของเรา ด้วยความรอบรู้ของท่าน #
# อย่างที่ท่านรู้#
# แสดงให้เราเห็นอย่างที่ท่านเห็น #
# เราต่างเหมือนกัน #
# เป็นพี่น้องกัน #
# ในโลกนี้ เรายังคงอยู่ #
# เราเป็นพี่น้องกัน
นายมาทำอะไรที่นี่ หมีน้อย?
มาซ้อมน่ะสิ อยากดูมั้ย
แน่นอน คงดีแน่ใช่มั้ยล่ะ?
ฟังฉันนะ
ฉันคือคนที่เปลี่ยนเป็นหมี ไม่ใช่บีเวอร์
คนเป็นหมี นั่นล่ะ
โอใช่ แล้ว...
ก่อนนั้นนายคงเป็นแพะสินะ?
เฮ้ ควายเป็นไง?
ไม่ๆ ๆ เขาเป็นกระต่าย
ดูหูกับเท้าขนดกสิ
ระวังกระต่ายนะ ไม่มีทาง
โอเค เอาล่ะ ทุกคน
หายใจเข้า
แล้วก็...หายใจออก
เปลี่ยนเป็นท่าสุริยะนมัสการ
ไม่ นายแหล่ะหุบปาก
โคด้า นายเป็นไงบ้าง?
โอ ดีไม่เบา
# มีหลายสิ่ง #
# ที่ได้เรียนรู้ #
# เมื่อถึงเวลา เธอจะเข้าใจ
# เพราะโลกภายนอกนั้น #
# ทุกอย่างรออยู่#
# ถ้าคุณเชื่อต่อไป #
# อย่าหนี อย่าซ่อน #
# มันจะผ่านพ้นไปได้#
# แล้วเธอจะได้เห็น เชื่อฉัน #
# ฉันจะคอยเฝ้าดูแลเธอ
# แต่มองผ่านสายตาฉัน
# ยังมีที่ที่ดีกว่าอยู่ในโลกภายนอก
# แค่มองผ่านสายตาฉัน
# ทุกอย่างเปลี่ยนไป #
# แล้วจะทึ่งกับสิ่งที่ค้นพบ
# มีที่ที่ดีกว่า #
# ถ้ามองผ่านสายตาฉัน
# จะยังมีเวลา #
# ในการเดินทางครั้งนี้ #
# เท่าที่เห็นคือความมืดมน#
# แต่ที่ไหนสักแห่ง #
# แสงจะส่องถึงเธอ #
# ถ้าเธอมีศรัทธา#
# ฉะนั้นอย่าหนี อย่าซ่อน #
# ทุกอย่างจะผ่านพ้นไป#
# แล้วเธอจะได้เห็น เชื่อฉัน #
# ฉันจะคอยเฝ้าดูแลเธอ
# ขอแค่มอง...
# ผ่านสายตาฉัน
# ยังมีที่ที่ดีกว่าอยู่ในโลกภายนอก
# แค่มองผ่านสายตาฉัน
# ทุกอย่าเปลี่ยนไป #
# แล้วจะทึ่งกับสิ่งที่ค้นพบ
# มีที่ที่ดีกว่า #
# ถ้ามองผ่านสายตาฉัน
# ทุกสิ่งที่เธอเปลี่ยนแปลงได้
# มีความหมายในทุกๆ สิ่ง
# แล้วเธอจะพบสิ่งที่เธอต้องการ
# มีสิ่งมากมายที่ต้องเข้าใจ
# ขอให้ดู #
# ผ่านสายตาฉัน #
# ยังมีที่ที่ดีกว่าอยู่ในโลกภายนอก
# แค่มอง...
ผ่านสายตาฉัน
# ทุกอย่างเปลี่ยนไป #
# แล้วจะทึ่งกับสิ่งที่ค้นพบ
# แค่มอง...
ผ่านสายตาฉัน
# ทุกอย่างเปลี่ยนไป #
# แล้วจะทึ่งกับสิ่งที่ค้นพบ
# มีที่ที่ดีกว่า #
# ถ้ามองผ่านสายตาฉัน
# เธอรู้ว่า มีที่ที่ดีกว่า #
# ถ้ามองผ่านสายตาฉัน
# เธอรู้ว่า มีที่ที่ดีกว่า #
# ถ้ามองผ่านสายตาฉัน
# ฉันรู้ว่ามันยาก #
# แต่เธอก็จะค้นพบ #
# มองเข้าไปในใจของเธอ#
# และโปรดให้อภ้ยฉัน#
# เธอทำให้ฉันเห็น
# ณ เส้นชัยของการเดินทาง #
# เธอได้มอบ...#
# ความเข้มแข็งให้ฉันดำเนินต่อไป #
# ฉันเห็นเส้นทาง #
# จากที่อันมืดมิดนี้#
# ฉันเห็นอนาคตของฉัน #
# การให้อภัย #
# ทำให้ฉันหลุดพ้น #
# ฉันมองเห็นทางอื่น
# ฉันสามารถเผชิญ.... #
# วันต่อไปได้ #
# ฉันเห็นเส้นทาง #
# ฉันเห็นอนาคต #
# ฉันเห็นเส้นทาง #
# จากที่อันมืดมิดนี้#
# ฉันเห็นอนาคตของฉัน #
เพื่อให้เห็นพ้องกับ...
กฎหมายพิทักษ์สัตว์ป่าของ รัฐบาลกลาง...
ไม่มีปลาเป็นอันตรายจากการ ถ่ายทำ
เขาจะกินฉัน
คัท
ใครก็ได้ช่วยที
โอ
[THAI]